Nadat Ellen Zegger-Banierink (34) en Jolijn Albek (38) in 2021 aan elkaar gekoppeld waren, besloten ze in 2023 de huisartsenpraktijk Hesselink in het gezondheidscentrum Fleminghof in Borne definitief over te nemen. Een sprong in het diepe, die drie jaar later minder spannend blijkt dan gedacht.
Ze hebben een hecht team van medewerkers, de relaties met de patiënten zijn sterker dan ze eerder hebben meegemaakt en het ondernemerschap is leuker dan gedacht. Het gezamenlijke praktijkhouderschap bevalt huisartsen Ellen Zegger-Banierink en Jolijn Albek uitstekend. “Je kunt alles naar je eigen hand zetten”, vertelt Ellen. Jolijn: “En omdat we het met z’n tweeën doen, durf je ook sneller een beslissing te nemen bij twijfels.”
Kennismaking
Vijf jaar geleden werden ze aan elkaar gekoppeld door de andere praktijkhouders in het gezondheidscentrum (waar ze eerder los van elkaar werkten) en volgde eerst een soort ‘blind date’. “We hebben van alles besproken”, vertelt Jolijn. “Wie ben je? Hoe zie je het praktijkhouderschap voor je? Wat is je motivatie?” Ellen: “Maar ook: hoe denk je over euthanasie? Abortus? En heel praktisch: hoeveel en welke dagen wil je werken?”
Het gesprek en de afspraken daarna verliepen soepel. Er was snel een klik, voelden ze. En dus besloten ze om er samen voor te gaan, maar wel met een overgangsjaar waarin huisartsenonderneming THOON ondersteuning bood. Zo konden ze in hun nieuwe rol groeien.
“We hadden nog wat twijfels”, zegt Ellen. “Vinden we de constructie fijn? Hoe verloopt de samenwerking met de twee andere huisartsenpraktijken? Hoe werkt het eigenlijk met een HOED, Huisartsen Onder Eén Dak? Waar loop je dagelijks tegenaan als praktijkhouder?” Jolijn: “We wilden alles goed begrijpen én goed geregeld hebben, voordat we een definitieve keuze zouden maken.”
Vastgoedeigenaren
Na een halfjaar hakten ze de knoop door. “Voor ons was het belangrijkste dat we het vertrouwen kregen dat we er met de mensen om ons heen wel zouden komen”, zegt Ellen. Wel was het eerste jaar nog behoorlijk hectisch. “Er was voor ons het nodige gebeurd: veel personele wisselingen en voordat wij in beeld kwamen was er even sprake van een overname door Co-Med, wat de andere praktijkhouders in de HOED niet wilden.” Jolijn: “En wat voor een extra dimensie zorgde, was dat we als HOED het pand hebben gekocht. Ineens zaten we in het vastgoed.” Ellen: “Ik vind het best stoer dat we dat meteen gedaan hebben.”
Zo zijn ze in die drie jaar als praktijkhouder wel vaker positief verrast. “Ik had bijvoorbeeld niet gedacht dat een goede assistente zo bepalend zou zijn voor je werkdag”, zegt Ellen. “Terwijl dossiers waarvan we dachten dat ze ingewikkeld en tijdrovend zouden zijn, helemaal niet zo storend bleken.”
Jolijn: “De dingen waar we vooraf over twijfelden vallen ons heel erg mee. We zijn helemaal niet zoveel tijd kwijt aan het ondernemerschap, omdat we de taken goed hebben verdeeld.” Ellen: “En een belangrijke zorg vanwege onze jonge kinderen was ook of het zou lukken om allebei drie dagen te werken. Dat lukt ook. Vrij is echt vrij. Tegelijkertijd vraagt het personeel wel meer tijd en energie dan gedacht.”
Hecht team
Maar daar krijgen ze wel een hecht team van twaalf mensen voor terug. “Het leuke aan het praktijkhouderschap is dat je zelf kunt bepalen wat je doet en hoe je het doet”, zegt Ellen. “Je merkt met medewerkers al snel dat je krijgt wat je geeft. We doen regelmatig leuke dingen met elkaar en hebben enthousiaste, betrokken medewerkers, waardoor er een sterk teamgevoel is ontstaan. En het team heeft de patiëntengroep inmiddels ook goed leren kennen.”
En dat laatste is voor hen nog zo’n belangrijk voordeel van het praktijkhouderschap. “Je kent de patiënten beter, waardoor er meer ruimte is voor een gesprek en je niet heel strak de richtlijnen hoeft te volgen”, vertelt Ellen. “Het wordt daardoor ook makkelijker, leuker en beter voor de patiënten. En de band wordt helemaal sterk als je dicht bij mensen bent gekomen, bijvoorbeeld bij euthanasie of een palliatief traject van een naaste.”
Jolijn: “Ik weet nog goed dat er voor de eerste keer iemand na een gesprek met een specialist met mij de voor- en nadelen wilde bespreken. Medisch inhoudelijk was dat niet nodig. Maar die patiënt vond het fijn om dat met de huisarts te doen. Het is een mooi voorbeeld van de meerwaarde van de relatie die je opbouwt.”
Juiste keuze
Wat begon met een ‘blind date’ groeide uit tot een mooie samenwerking, met een hecht team en ruimte om een eigen koers te varen. Het geeft Ellen en Jolijn de bevestiging dat ze de juiste keuze hebben gemaakt. “De belangrijkste dingen zijn op orde”, zegt Jolijn. “Het loopt. En dat is fijn om te merken.”
